juni 2012 Geen Geheimen

WE krijgen op ons rosékalverenbedrijf zeker eens per maand collega’s op bezoek uit alle windstreken. Ze komen vanuit
Australië tot Iran, van Tokyo tot Oenkerk. Ik vind zulk bezoek altijd erg interessant. Ik ben namelijk super-nieuwsgierig om met mensen
uit andere culturen te discussiëren over van alles en nog wat. Naast hun manier van ondernemen vind ik het sociaal-culturele aspect zeker zo interessant: hoe leven en ondernemen deze mensen? In veel landen is het gewoon zo dat, wanneer je puur zakelijk
kijkt, je eigenlijk geen zaken kunt doen. Laatst was er een delegatie uit Saoedi-Arabië en ik stond versteld van het kennisniveau van deze mensen. Ze wisten zeer goed hoe er gewerkt moet worden. Dat is natuurlijk ook niet vreemd als je verder in het gesprek hoort dat één ervan een bedrijf heeft met 20.000 koeien, midden in de woestijn. Hij was bezig zijn overtollige stierkalveren tot waarde
te brengen. Hij was al begonnen met ‘een paar kalveren’; wij zouden het een fors bedrijf noemen. Op zijn iPad liet hij mij zijn eerste resultaten zien. Dan word je weer met de neus op de feiten gedrukt: dat wij als arrogante Nederlanders niet moeten denken
dat de rest van de wereld achterlijk is. Naast buitenlandse gasten komen ook collegakalverhouders en een paar maanden terug nog een groep melkveehouders. Zo’n bezoek van melkveehouders is natuurlijk voor beide kanten hartstikke interessant. Enkelen waren mijn eerdere column over ‘piepende melkveehouders’ nog niet vergeten, waarin ik ze een spiegel voorhield over de vrije markt en vrije prijzen… We waren net nuchtere kalveren aan het lossen; zo konden ze zien hoe een kalf dat bij hen wordt opgeladen, een paar uur later al bij ons gelost wordt. De eerste discussie was dat ze te weinig opbrachten (daar zouden ze nu minder over klagen dan destijds,
denk ik). Nadat ik vertelde wat ze ons kosten, hoorde je al wat gemor over de marge die de handel maakt. En natuurlijk het feit dat we ons bestaansrecht te danken hebben aan deze melkveehouders: zij leveren het overtollige stierkalf en produceren een deel van het melkpoeder voor de kalveren. Ik probeer in zo’n groep gewoon te zeggen hoe het zit. Ik hou niet zo van geheimzinnigheid, maar
juist van openheid. De opbrengsten, de kosten, de marge, ja zelfs de toeslagen vertel ik! Een geïnteresseerde groep mag het wel weten. Als je een open gesprek aangaat, krijg je feedback, zodat je er zelf ook weer van leert. Als ik ergens een hekel aan heb,
is het aan mensen die alleen maar vragen, niks vertellen en denken dat ze daarmee ook nog slim zijn. Nee hoor, volgens mij kun je met openheid de boel wederzijds op een hoger plan krijgen en daar worden we allemaal beter van.


Archief:

okt. 2014 vechten tegen oude beelden

aug 2014 De boer is de klos

juni 2014 Nabetaling voor beter kalf

april 2014 Gedwongen pas op de plaats

febr. 2014 Goedkoper skien

nov 2013 Klaarstomen voor de maatschappij

sept 2013 stemmingmakerij

juli 2013 Alles onder controle

mei 2013 Paarden en vlees

maart 2013 4 ton voor kalverwelzijn.

jan. 2013 "Vertrouwd" rood saldo

nov 2012 dierenwelzijn

okt. 2012 dierenwelzijn

sept. 2012 Individueel of als koppel?

juni 2012 Geen Geheimen

mei 2012 Nieuwe leiders, nieuwe wetten

maart 2012 Goede cijfers

jan. 2012 Gemeente op bezoek

nov. 2011 Blauwe cijfers

okt 2011 Laat overheid enten stimuleren

juli 2011 Maisperikelen door droogte

juni 2011 aan de top blijven

april 2011 aandeelhouder en stalknecht

febr. 2011 voer voor de studieclub

nov.2010 de kalverhouder mag er zijn

okt 2010 rare mensen, die boeren

aug. 2010 laat gewoon zien wat je doet

juni 2010 extremen werken niet

april 2010 druk, druk, druk...of niet?

febr. 2010 Doos papier en 30 mille lichter

okt. 2009 reclame toont wekelijkheid

dec. 2009 op weg naar uitdagingen

aug 2009 bevoorrecht, buiten bij huis

juni 2009 piepende melkveeboeren

mei 2009 eindelijk ontkoppeld

maart 2009 ontkoppelen en saneren

jan. 2009 beter letten op beeldvorming

dec. 2009 op weg naar uitdagingen

nov. 2008 kuddedieren en kredietcrisis

sept. 2008 rekenen, rekenen, rekenen

juli 2008 de terugtredende overheid laat steken vallen, de sector reageerd adequaat

mei 2008 bedreigend: kamerleden koppelen schaarste aan vleesproduktie

april 2008 hoe is de landbouw in enkele jaren veranderd

dec. 2007 reistijden en transport van de dieren

sept. 2007 onze opendag

juni 2007 onze hobby kost geld maar toch uitbereiden

april 2007 rose gaat professionaliseren

febr. 2007 antibiotica gebruik moet verminderen in de sector

januari 2007 respect voor de dieren

okt. 2006 verboden groeibevorderaars is een doorn voor de hele sector

juli 2006 de prijzen even in de min is goed voor de sector

april 2006 toeslagrechten en het nieuwe mestbeleid; kansen of bedreigingen?

febr. 2006 slapende rosemesters

eerste collumn hans dec. 2005

Columns:

okt. 2014 vechten tegen oude beelden

Het is lastig je imago te verbeteren als de lesstof op basisscholen sterk verouderd is 

Lees meer >>

aug 2014 De boer is de klos

GMP is geen garantie meer voor onbesproken voer. Licentie is te simpel te krijgen. Bij afwijkingen is boer de pineut.
 

Lees meer >>

juni 2014 Nabetaling voor beter kalf

Als we de 10 procent minste kalveren wegstrepen, maken we een flinke slag in ons inkomen. 

Lees meer >>

april 2014 Gedwongen pas op de plaats

Een val van de trap komt de technische resultaten ten goede maar zet de ontwikkeling stil.
  

Lees meer >>

febr. 2014 Goedkoper skien

Het nieuwe GLB gaat ons inkomen minimaliseren. Dat
wordt harder werken, beter draaien en bezuinigen. 

Lees meer >>